Województwo: podlaskie

Oznaczenie: EN57ALd-2213 ex EN57-1746
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 537-5 PL-PREG rb
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
Pierwsze moje spotkanie z tą jednostką tego dnia, niby fajnie bo nie fotografowałem tego pojazdu do tej pory ale miłe złego początki bo poza tym spotkaniem natknąłem się na tą jednostkę jeszcze pięciokrotnie w ciągu tego dnia.

Oznaczenie: EN57ALd-2212 ex EN57-1745
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 532-6 PL-PREG ra
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
Pociąg 10280 do Czyżewa przewoźnika Polregio ruszył z przystanku Zdrody Nowe i kieruje się w stronę stacji końcowej.

Ujęcie z prawie końca peronu drugiego w stronę wyjścia.

Duża tablica z nazwą stacji za torami przy drugim peronie.

Perony są dość duże z dużą przestrzenią bezpieczeństwa, pociągi docelowo mają jeździć tutaj do 200 km/h.

Co ciekawe na drugim peronie dało się zamontować tabliczkę z nazwą przystanku na jednym słupku.

Dalsza część peronu jest uboga w elementy małej architektury pasażerskiej.

Duża wiata jako miejsce ochrony pasażerów oczekujących na pociąg przed opadami atmosferycznymi.

Gablota z rozkładem jazdy oraz tablica kierunkowa wskazująca kierunek główny czyli Warszawę, choć przed Warszawą jest jeszcze Tłuszcz jako miasto węzłowe.

Oznaczenie drugiego peronu, z tego miejsca odjeżdżają pociągi jadące w stronę Szepietowa i Czyżewa.

Wejście na drugi peron, jest tu tylko jedno wejście od strony przejścia pod torami.

Dalsza część pierwszego peronu, niestety z uwagi na opady deszczu nie szedłem dalej.

Lepiej niż wiata przed deszczem chroni estakada nad torami :). Mała tabliczka z nazwą stacji na pierwszym peronie.

Wyjście do ulicy oraz duża wiata, która w założeniu ma chronić przed deszczem pasażerów czekających na pociąg jadący w stronę Białegostoku.

Elementy małej architektury na pierwszym peronie.

Wejście na pierwszy peron od strony przejścia pod torami.

Ujęcie z drugiego peronu w stronę Białegostoku.

Ujęcie z pierwszego peronu w stronę Szepietowa i Czyżewa. Niestety nie udało mi się dojść do końca, siąpiący deszcz utrudnił mi dojście dalej.

Wyjście / wejście na drugi peron oraz do parkingu. Żeby dojść do wspomnianego parkingu należy iść właśnie pochylnią nie ma tu dojścia po schodach.

Tunel pod torami.

Schody oraz pochylnia, nie ma tu wind ułatwiających szybkie przemieszczanie się między peronami.

Dojście do podziemnego labiryntu umożliwiającego dostanie się do drugiego peronu i parkingu.

Od strony mojego parkingu (przy pierwszym peronie) znajduje się tablica wskazująca gdzie należy się udać aby dostać się na pierwszy lub drugi peron oraz na parking przy drugim peronie.

Ja zaparkowałem przy pierwszym peronie na trawce, cóż w momencie opracowywania trasy zdjęcia satelitarne z tego regionu nie były aktualne i pokazywały stary układ przystanku.

Wyjście na mały parking przy drugiej platformie.

Wejście na perony od strony parkingu w pobliżu drugiego peronu.

Nieużywana część peronu przystanku osobowego na 195,4 kilometrze linii numer 6.

Peron jest niski jednak od pewnego momentu zrównuje się on wręcz z wysokością szyny.

Pociągi osobowe jakie się tu zatrzymują stają bliżej przejazdu kolejowego, tamta część peronu jest nieco wyższa niż, ta na której się znajduję wykonując to ujęcie.

Mniej więcej po środku długiego peronu znajduje się duża tablica z nazwą przystanku kolejowego.

Ujęcie w stronę końca peronu.

Jedna ławka to w zasadzie wszystkie elementy do siedzenia w jakie jest wyposażony sam peron.

Przy samym peronie jest ławka "pod chmurką".

Wiata przystankowa jest położona nieco dalej od peronu.

Gablota z rozkładem jazdy pociągów.

Wejście do peronu od strony drogi.

Peron przystanku od strony asfaltowej drogi.

Ujęcie na długi peron przystanku osobowego od strony jego końca w kierunku wyjścia.

Zdjęcie lotnicze na linię numer 6 biegnącą na północ w stronę Sokółki i dalej do granicy państwa.

Ujęcie w kierunku Sokółki.

Kadr z powietrza w stronę południową (na Białystok).

Dojeżdżając do przystanku w widocznym kierunku "na Białystok" uciekł mi szynobus jadący najprawdopodobniej z Suwałk.

Przejazd drogowy oznakowany jedynie krzyżem św. Andrzeja oraz znakiem STOP. Czyli jest to przejazd kategorii D.

Ujęcie na dworzec z przejazdu drogowego.

Ujęcie od strony podjazdu na dworzec kolejowy w Wasilkowie. W zasadzie jest to duża wiata z toaletą.

Elektroniczny rozkład jazdy jest wyświetlany na monitorach pod zadaszeniem dworca systemowego.

Widok na koniec peronu.

Ujęcie z końca peronu w stronę wyjścia.

W obrębie peronu jest ustawiony słup hektometrowy wskazuje on odległość od początkowej stacji linii numer 6.

Perony są dość długie ale zatrzymują się tutaj jedynie krótkie jednostki pasażerskie. Dłuższe pociągi pasażerskie tu nie stają.