Autor: Przemysław Król

Na końcu peronu zarządca postawił pełnowymiarową tablicę z nazwą stacji.

Peron jest dość długi więc tabliczek z nazwą stacji zarządca postawił kilka sztuk.

Mała tabliczka na peronie z nazwą stacji kolejowej, na której się znajdowałem.

Druga strona tabliczki z nazwą stacji, po obydwu stronach znajduje się nazwa (nie zawsze tak jest).

Widok w stronę końca linii 109, w głębi zdjęcia widać już tablicę stacji końcowej Wieliczka Rynek-Kopalnia.

Rozkład jazdy pociągów osobowych zatrzymujących się tutaj. Tą krótką linię obsługują wyłącznie Koleje Małopolskie.

Duża tablica znajduje się również po drugiej stronie końca peronu (po wschodniej stronie).

Wiat są wykorzystywane raczej przez podróżnych jadących do Krakowa, ci który dojeżdżają do Wieliczki raczej rozchodzą się po mieście i okolicach.

Jeszcze puste systemy elektronicznej informacji pasażerskiej. Niedługo pojawi się pociąg o czym zostaniemy poinformowani.

Pusty peron stacji.

Tor dodatkowy numer 3 dzięki temu układowi mogą się tu mijać pociągi jadące do i ze stacji Wieliczka Rynek-Kopalnia.

Peron jest dość szeroki ale postawiono tu tylko małe wiaty peronowe.

Na stacji zamontowany jest elektroniczny system informacji pasażerskiej oraz atrapy kamer wideo.

Widok na wylot w stronę Krakowa.

Peron stacji znajduje się na łuku linii 109, sam peron został dobrze wkomponowany w geometrię toru.

Zarządca w takiej gablocie nie zamieszcza już informacji pasażerskiej.

Pusta dawna gablota rozkładowa.

Tor zasadniczy numer 1 widok w kierunku Krakowa.

Widok na cały skrajnik kolejowy, ważne urządzenie bowiem mierzy ono skrajnie wagonów, dziś już rzadko używane, czasem można jeszcze gdzieniegdzie natknąć się na taką konstrukcję.

Tabliczka informacyjna mówi o Skrajniku kolejowym.

Długi fragment dawnego torowiska, szkoda że jest pusty, można byłoby sprowadzić na te dawne tory jakiś tabor który kiedyś obsługiwał tą linię.

Gdy wagon uderza w skrajnik wiadomo że nie może jechać dalej, przekroczenie skrajni lepiej wykryć na takim oto urządzeniu niż później borykać się z kosztami napraw wypadkowych.

Na swoistym parku kolejowym nie mogło zabraknąć ciuchci, ta jest z drewna i można w niej usiąść w wagonie też :).

Lampy oświetleniowe zamontowane pomiędzy torowiskiem, tu już raczej skrajnią się nikt nie przejmował bo po tych torach i tak nic już nie pojedzie.

Tabliczka informacyjna opowiada historię torowiska i tych dwóch torów jako zachowanym dawnym układzie stacji.

Biletomat, w tym kiosku można nabyć bilet na pociąg.

Widok na zabytkowy dworzec na stacji Wieliczka Park, widok od strony torów.

Przejście przez tory i wejście na peron, należy uważać na jadący pociąg.

O godzinie 11:09 przyjedzie pociąg do stacji Wieliczka Rynek-Kopalnia, wjedzie on na tor numer 3. Taka informacja pojawiła się na wyświetlaczu elektronicznym.

Mała wiata przystankowa dla podróżnych.

Druga strona tablic kierunkowej na zachód można dojechać do Krakowa, na wschód do końca linii.

Obok torów 1 i 3 jest również tor 2 ale jest on niezelektryfikowany i zakończony kozłem oporowym.

Tablica kierunkowa, na wschód jedziemy do końca linii ma zachód jedziemy do Krakowa Głównego (choć zgodnie z logiką PKP powinna tu być wpisana stacja węzłowa pierwsza, która wystąpi).

Ujęcie na dworzec kolejowy od strony wschodniej, bliżej dojścia do peronu.

Szerokie zejście z peronu do przejścia przez tory.

Tabliczka informacyjna opisująca funkcję jakie spełniał kozioł oporowy.

Wyjście na miasto z pod budynku dworca kolejowego widzie przez dawne ogrodzenie stacji.

Tabliczka informacyjna o dawnym ogrodzeniu stacji kolejowej we Wieliczce.

Dawny kozioł oporowy.

Dawne ogrodzenie, a w zasadzie tyle udało się zachować ze starego obiektu.