Autor: Przemysław Król

Ujęcie z południowego końca peronu w północną stronę.

Świetlny semafor po południowej części stacji.

Widok na peron oraz przyległą przy nim nastawnię obsługującą południową część stacji.

Ujęcie na kładkę przejścia nad torami z południowej części peronu.

Pozostałe elementy dla pasażerów czyli druga ławka, dwie gabloty oraz stojaki na rowery.

Mała wiata peronowa.

Tabliczka kierunkowa wskazuje dwa kierunki jazdy na Ełk i Białystok pomiędzy tymi stacjami na przestrzeni 100 kilometrów nie ma innych odjazdów w innych kierunkach.

Pod przejściem nad torami znajduje się jedna z dwóch ławek dla podróżnych.

Na tej stacji jest jeden peron do obsługi pociągów osobowych, ujęcie na kładkę przejścia nadziemnego.

Ujęcie z północy na południe.

Końcowa część peronu po północnej stronie. Na słupie jak i na małym słupku hektametrowym jest zamieszczona odległość od początku tej linii.

Ta część peronu jest uboga w elementy małej architektury pasażerskiej.

W obrębie peronu stacji jest jedna duża tablica z nazwą.

Widok po zejściu ze schodów z kładki nad torami.

Czy jest to kolejowa wieża ciśnień tak do końca nie jestem przekonany, wygląd i odległość od torów może to sugerować.

Południowa część peronu na stacji ukazana z przejścia nad torami.

Ujęcie na północną część peronu stacji z kładki przejścia nad torami.

Zakończenie peronu po północnej stronie stacji.

Ujęcie na grupę towarową stacji po północnej stronie stacji, tu jednocześnie jest wylot w kierunku Ełku.

Koniec peronu po południowo wschodniej stronie stacji.

Linia 38 odbija w lewą stronę w kierunku Białegostoku (głównej stacji), są tu też łącznice umożliwiające wjazd bezpośredni na linie 6 i 32.

Przejście nad torami umożliwia dojście do peronu stacji z ulicy Warsztatowej.

Pociągi tutaj jeżdżą w relacji Białystok - Ełk, na nieszczęście jest to relacja między wojewódzka i dlatego pewnie tak mała liczba połączeń.