Linia 0405: Piła Główna – Ustka

Oznaczenie: EN57ALd-2213 ex EN57-1746
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 537-5 PL-PREG rb
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
Pierwsze moje spotkanie z tą jednostką tego dnia, niby fajnie bo nie fotografowałem tego pojazdu do tej pory ale miłe złego początki bo poza tym spotkaniem natknąłem się na tą jednostkę jeszcze pięciokrotnie w ciągu tego dnia.

Oznaczenie: EN57ALd-2212 ex EN57-1745
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 532-6 PL-PREG ra
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
Pociąg 10280 do Czyżewa przewoźnika Polregio ruszył z przystanku Zdrody Nowe i kieruje się w stronę stacji końcowej.

Ujęcie z prawie końca peronu drugiego w stronę wyjścia.

Duża tablica z nazwą stacji za torami przy drugim peronie.

Perony są dość duże z dużą przestrzenią bezpieczeństwa, pociągi docelowo mają jeździć tutaj do 200 km/h.

Co ciekawe na drugim peronie dało się zamontować tabliczkę z nazwą przystanku na jednym słupku.

Dalsza część peronu jest uboga w elementy małej architektury pasażerskiej.

Duża wiata jako miejsce ochrony pasażerów oczekujących na pociąg przed opadami atmosferycznymi.

Gablota z rozkładem jazdy oraz tablica kierunkowa wskazująca kierunek główny czyli Warszawę, choć przed Warszawą jest jeszcze Tłuszcz jako miasto węzłowe.

Oznaczenie drugiego peronu, z tego miejsca odjeżdżają pociągi jadące w stronę Szepietowa i Czyżewa.

Wejście na drugi peron, jest tu tylko jedno wejście od strony przejścia pod torami.

Dalsza część pierwszego peronu, niestety z uwagi na opady deszczu nie szedłem dalej.

Lepiej niż wiata przed deszczem chroni estakada nad torami :). Mała tabliczka z nazwą stacji na pierwszym peronie.

Wyjście do ulicy oraz duża wiata, która w założeniu ma chronić przed deszczem pasażerów czekających na pociąg jadący w stronę Białegostoku.

Elementy małej architektury na pierwszym peronie.

Wejście na pierwszy peron od strony przejścia pod torami.

Ujęcie z drugiego peronu w stronę Białegostoku.

Ujęcie z pierwszego peronu w stronę Szepietowa i Czyżewa. Niestety nie udało mi się dojść do końca, siąpiący deszcz utrudnił mi dojście dalej.

Wyjście / wejście na drugi peron oraz do parkingu. Żeby dojść do wspomnianego parkingu należy iść właśnie pochylnią nie ma tu dojścia po schodach.

Tunel pod torami.

Schody oraz pochylnia, nie ma tu wind ułatwiających szybkie przemieszczanie się między peronami.

Dojście do podziemnego labiryntu umożliwiającego dostanie się do drugiego peronu i parkingu.

Od strony mojego parkingu (przy pierwszym peronie) znajduje się tablica wskazująca gdzie należy się udać aby dostać się na pierwszy lub drugi peron oraz na parking przy drugim peronie.

Ja zaparkowałem przy pierwszym peronie na trawce, cóż w momencie opracowywania trasy zdjęcia satelitarne z tego regionu nie były aktualne i pokazywały stary układ przystanku.

Wyjście na mały parking przy drugiej platformie.

Wejście na perony od strony parkingu w pobliżu drugiego peronu.

Nieużywana część peronu przystanku osobowego na 195,4 kilometrze linii numer 6.

Peron jest niski jednak od pewnego momentu zrównuje się on wręcz z wysokością szyny.

Pociągi osobowe jakie się tu zatrzymują stają bliżej przejazdu kolejowego, tamta część peronu jest nieco wyższa niż, ta na której się znajduję wykonując to ujęcie.

Mniej więcej po środku długiego peronu znajduje się duża tablica z nazwą przystanku kolejowego.

Ujęcie w stronę końca peronu.

Jedna ławka to w zasadzie wszystkie elementy do siedzenia w jakie jest wyposażony sam peron.

Przy samym peronie jest ławka "pod chmurką".

Wiata przystankowa jest położona nieco dalej od peronu.

Gablota z rozkładem jazdy pociągów.

Wejście do peronu od strony drogi.

Peron przystanku od strony asfaltowej drogi.

Ujęcie na długi peron przystanku osobowego od strony jego końca w kierunku wyjścia.

Zdjęcie lotnicze na linię numer 6 biegnącą na północ w stronę Sokółki i dalej do granicy państwa.

Ujęcie w kierunku Sokółki.

Kadr z powietrza w stronę południową (na Białystok).

Dojeżdżając do przystanku w widocznym kierunku "na Białystok" uciekł mi szynobus jadący najprawdopodobniej z Suwałk.

Przejazd drogowy oznakowany jedynie krzyżem św. Andrzeja oraz znakiem STOP. Czyli jest to przejazd kategorii D.

Ujęcie na dworzec z przejazdu drogowego.

Ujęcie od strony podjazdu na dworzec kolejowy w Wasilkowie. W zasadzie jest to duża wiata z toaletą.

Elektroniczny rozkład jazdy jest wyświetlany na monitorach pod zadaszeniem dworca systemowego.

Widok na koniec peronu.

Ujęcie z końca peronu w stronę wyjścia.

W obrębie peronu jest ustawiony słup hektometrowy wskazuje on odległość od początkowej stacji linii numer 6.

Perony są dość długie ale zatrzymują się tutaj jedynie krótkie jednostki pasażerskie. Dłuższe pociągi pasażerskie tu nie stają.

Drugi peron jest dość wąski przez co nie ma tu ławek dla pasażerów.

Tabliczka informacyjna o miejscu, na którym się znajdujemy, czyli jest to drugi peron przy torze numer 2.

Tabliczka ostrzegawcza na drugim peronie stacji.

Semafory kształtowe, wyjazdowe dla pociągów jadących w stronę Białegostoku.

Perony 1 i 2 są od siebie oddzielone siatką tak aby uniemożliwić przejście przez tory.

Tabliczka z nazwą stacji.

W obrębie pierwszego peronu znajduje się budynek mieszkalny.

Perony tutaj są niskie, ułożone z płyt chodnikowych.

Tablica kierunkowa oraz gablota z rozkładem jazdy pociągów.

Peron pierwszy.

Wejście na perony z budynku dworca systemowego.

Zakończenie peronów po północno wschodniej stronie stacji.

Kadr z końca drugiego peronu w stronę Sokółki.

Miejsce z którego robiłem zbliżenie na wylot w kierunku południowym.

Kadr w kierunku Białegostoku, od stolicy województwa podlaskiego do granicy państwa linia numer 6 jest już jedynie linią jednotorową.

Przejazd drogowy, przy którym znajduje się stacja. O Wasilkowie słyszałem pierwszy raz w skeczu jakiegoś kabaretu i od tego czasu wysyłam tu wszystkich telemarketerów :D.

Rozkład jazdy pociągów osobowych zatrzymujących się na stacji w Wasilkowie.

Oznaczenie: SA133-001
Rok produkcji: 2006
Producent: PESA Bydgoszcz (Polska)
SZT Typu: SA131; SA132; SA133 i SA134 (PESA 218M)
Typ: SA133
EVN i VKM: 95 51 2 820 029-7 PL-PREG
Przewoźnik: Polregio Oddział Podlaski z siedzibą w Białymstoku
------------------------------------------
Na to czekałem, czyli szynobus w malowaniu województwa podlaskiego jadący do Ostrołęki, w sumie na taką trasę lepszym wyborem byłyby pojazdy hybrydowe takie jakie mają w swoim taborze ŁKA czy Koleje Wielkopolskie może podlaskie kiedyś zakupi takie pojazdy.

Oznaczenie: EN57ALd-2212 ex EN57-1745
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 532-6 PL-PREG ra
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
W momencie, w którym opracowywałem trasę dojazdu do tego przystanku na geoportalu nie było jeszcze zdjęć po modernizacji linii stąd szukanie miejsca parkingowego (koło OSP), i ogólnie dotarcie tutaj było jednym problemem, ale udało się ostatnim rzutem zdążyć na ten pociąg :).

Zdjęcie z końca drugiego peronu w stronę wyjścia.

Gablota z rozkładem jazdy oraz tabliczka z kierunkiem opuszczenia peronu.

Przy tym torze zatrzymują się pociągi osobowe jadące w stronę Łap i dalej na Czyżew i Ostrołękę.

Zdjęcie z środkowej drugiego części peronu w kierunku wyjścia.

Drugi peron i duża wiata przystankowa.

Na końcach obydwu platform znajdują się duże talce z nazwą przystanku kolejowego.

Ujęcie na zakończenie peronów, obie platformy są położone symetrycznie względem siebie.

Na końcu peronu ustawiono tabliczkę kierunkową wskazującą kierunek opuszczenia platformy.

Mała tabliczka z nazwą stacji kolejowej.

Perony na całej swojej długości są oświetlone i dobrze oznakowane, wiemy na którym peronie się znajdujemy wiemy gdzie mamy się udać żeby opuścić peron i przede wszystkim wiemy gdzie jesteśmy.

Za wiatą jest już pusto, są jeszcze ławki i nawet jedna gablota ale szeroki peron sprawia że można poczuć tu pustkę.

Duża wiata w założeniu powinna pomieścić kilka osób ale nie jest to skuteczne rozwiązanie, miałem okazję się przekonać że średnio taka konstrukcja chroni przed opadami.

Od wejścia na peron pasażerowie do dyspozycji mają gabloty z informacjami ławkę oraz duże zadaszenie z ławką.

Wyjście z pierwszej platformy odjazdowej, z tego miejsca odjeżdżają pociągi jadące do Białegostoku.

Znaki W4 przy północno-wschodnim końcu peronu.

Szlak linii numer 6 w kierunku Białegostoku, ujęcie z końca pierwszego peronu.

Koniec drugiego peronu, z tego miejsca wykonałem ujęcie w stronę Łap.

Widok na mosty na rzece Narew w kierunku miasta Łapy.

Zejście od strony ulicy Szkolnej/Kolejowej w Uhowie (peron 1) do peronu drugiego i ulicy Mostowej.

Podziemny labirynt umożliwiający bezpieczne przejście pod torami.

Pochylnia prowadząca do podziemnego labiryntu ułatwia ona osobą o ograniczonej mobilności poruszanie się po terenie przystanku.

Od wejścia (od przejścia przez dwupasmową DW682) widzimy tablicę kierunkową umożliwiającą precyzyjne dotarcie do wybranego celu.

Wejście na pierwszy peron, oraz do przejścia pod torami od strony Mostowej, ta ulica do dwupasmowa droga z Łap do Białegostoku jako DW682.

Rozkład jazdy pociągów, trochę szkoda że nie ma na nim stacji węzłowej Łapy. Pociągi tam odbijają na linię 36 do Ostrołęki, a pozostałe jadą do Szepietowa czy Czyżewa.

Oznaczenie: EN57ALd-2213 ex EN57-1746
Rok produkcji: 1989
Producent: Pafawag Wrocław (Polska)
EZT Typu: EN57; EN57AL; EN57AKM itp. (PaFaWag Wrocław)
Typ: EN57ALd
EVN i VKM: 94 51 2 122 535-9 PL-PREG ra
Przewoźnik: Polregio
------------------------------------------
Z Czyżewa do Kuźnicy Białostockiej jedzie jednostka EN57 w zmodernizowanej wersji ALd. Drugie moje spotkanie z tą jednostką tego dnia.

Duża tablica z nazwą stacji na zakończeniu drugiej platformy.

Ostatnia część drugiego peronu, do końca jest jeszcze jakoś około 15-25 metrów.

Pusta środkowa część peronu, widok w kierunku końca tej platformy.

Ten budynek może być dawnym dworcem kolejowym, być może nad środkowym oknie wisiała tabliczka z nazwą przystanku podobny budynek (choć nie co inny ale drewniany) jest na sąsiedniej stacji Niewodnica.

Perony są dość długie i na całym swym obszarze są oświetlone.

Im dalej od wejścia tym jest mniej informacji dla pasażerów, nie ma tu zadaszeń, ani gablot z informacjami dla pasażerów są jedynie ławki, dobre i to.